O kolektywie

Hydroza to kolektyw artystek wizualnych. Wychodzimy z medium fotografii. Pracujemy z tekstami współczesnych badaczek i teoretyczek feministycznych i przekładamy je na praktykę artystyczną.

Kolektyw zawiązał się w 2022 roku, po Akademii Nikon NOOR w Warszawie. Mentorkami były Olga Kravets, Tanya Habjouqa i Andrea Bruce z NOOR Images.

Punktem wyjścia był manifest Astridy Neimanis „Hydrofeminizm, czyli stawanie się ciałem wodnym”. Premierowy cykl „Kto będzie płakał ostatni?” dotyczył ambiwalentnej natury wody: źródła życia, pamięci, przemocy i opresji. Pokazałyśmy go w Pracowni Wschodniej (Warszawa, 2023), w DOMIE (Poznań, 2023), w Biurze Wystaw (Warszawa, 2024) jako część wystawy „Znak wodny” - kuratorstwo: Paweł Brylski i Kwiaciarnia Grafiki - i, jako podsumowanie, w Galerii u Agatki (Wrocław, 2024).

Pierwotnie działałyśmy w składzie: Jadwiga Janowska, Jagoda Malanin, Iga Mroziak, Kasia Rysiak, Milena Soporowska i Kasia Ślesińska.

W 2023 roku zaproszono nas na Narracje, najstarszy festiwal multimediów i instalacji site-specific w Gdańsku. Performans „Przytul wodę” pokazałyśmy w listopadzie 2024, na 15. edycji, na osiedlu Niedźwiednik. W tym samym miesiącu wzięłyśmy udział w wystawie „Water Life” w Łodzi.

Kolejny projekt, „Perpetua”, wyszedł od tekstu Silvii Federici „Re-enchanting the World: Feminism and the Politics of the Commons”. Pokazałyśmy go w 2025 roku w GUA Collective we Wrocławiu. W listopadzie tego roku Instytut Kultury Miejskiej we Wrocławiu zaprosił nas do „Sztuki sąsiedztwa”.

Od 2026 roku: Milena Soporowska, Kasia Rysiak, Jagoda Malanin, Kasia Ślesińska.